Herstructurering van binnenstedelijke gebieden is een belangrijke stedenbouwkundige opgave.
Vaak gaat het hierbij om locaties die in de loop van de tijd ruimtelijk en functioneel verouderd zijn, terwijl ze zich wel op belangrijke plaatsen in het stedelijke netwerk bevinden. Voorbeelden zijn centrumlocaties, stationsgebieden, havengebieden of gebieden aan de rand van de stad.
Door deze locaties op strategische wijze te herontwikkelen en aan te passen aan de eisen en programma’s van deze tijd, kunnen ze weer gezichtsbepalende en vitale onderdelen van het stedelijke netwerk gaan vormen.
Aandachtspunten bij dergelijke opgaven zijn:
- De noodzaak van goede verbanden tussen de locatie en de bestaande (centrum) omgeving;
- Fasering en flexibiliteit zijn belangrijke onderdelen van de planvorming vanwege bestaande functies en bebouwing;
- Bij centrumlocaties is menging van functies noodzakelijk voor continue levendigheid en stedelijke allure;
- Compact bouwen en open ruimtes beperken in een stedelijk gebied.